Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημα τους


 
(Κάτι σαν κραυγή.)

           … 5 χρόνια τώρα δεκάδες συμφοιτητές πέρασαν από το Από Κοινού, φοιτητές απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους, διαφορετικών ιδεολογιών και πεποιθήσεων… 5 χρόνια αποφασίσαμε να δράσουμε ως φοιτητές προς όφελος του Συλλόγου Φοιτητών και της κοινωνίας και όχι ως κομματικά στελέχη, παραμερίσαμε τις προσωπικές μας διαφωνίες και συνδιαμορφώσαμε, πιστέψαμε στο συλλογικό συμφέρον, παλέψαμε να δράσουμε «Από Κοινού», ενωτικά και αμεσοδημοκρατικά.
            … 5 χρόνια μετά ερχόμαστε να αντιμετωπίσουμε μια γενικευμένη απάθεια. Αρχικά θεωρήσαμε πως θα πορευόμαστε και πάλι όλοι μαζί, αλλά «άγνωσται αι βουλαί των συμφερόντων». Φίλοι και συναγωνιστές που παλαιότερα ήταν στο πλευρό μας σε αγώνες για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, για ζωή και αξιοπρέπεια, έρχονται σήμερα να διασπάσουν το ενιαίο μέτωπο που με αίμα(στην κυριολεξία) δημιουργήσαμε όλα αυτά τα χρόνια.
            Παρά τις διάφορες προσπάθειες «κομματικοποίησης» της Πρωτοβουλίας μας από τους πλέον αποχωρήσαντες, παρά τον εσωτερικό πόλεμο που δεχθήκαμε και την προσβολή της ανεξαρτησίας μας από «έξωθεν» πολιτικές παρεμβάσεις παραμείναμε πιστοί στην αυτονομία μας. Δεν θελήσαμε ΠΟΤΕ να φιμώσουμε κανένα, αλλά ΠΑΝΤΑ είχαμε ως απαίτηση τον σεβασμό του εκάστοτε μέλους προς τους υπόλοιπους.

            Ευαγγελιζόμενοι λοιπόν την «ανανέωση του σκηνικού» στη σχολή μας, πρώην μέλη έρχονται να ιδρύσουν αυτό που κάποτε πολέμησαν, ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΜΑΓΑΖΙΑ. Έρχονται έτσι σε ρήξη με την ΕΝΟΤΗΤΑ που επιδιώκαμε και ως κάποιο σημείο είχαμε πετύχει.
           
Το «Κάλεσμα σε δημιουργία Ανεξάρτητου-Αριστερού σχήματος» δεν είναι ΟΥΤΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ καθώς υπάρχει χρόνια σαν μειοψηφούσα ιδέα στη σχολή, ΟΥΤΕ και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ μπορεί να θεωρηθεί ένα σχήμα που έχει από πίσω κάποιο κόμμα (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α).

Τελικά η αποχώρηση από τους κόλπους του «Από Κοινού» δεν ήταν λόγω «περιορισμού», όπως προφασίστηκαν, δεν ήταν επειδή τους απαγορεύσαμε να εκφραστούν (ενώ οι ίδιοι έρχονταν να μας καπελώσουν με 1002 τρόπους)…

…η διάσπαση ήταν προαποφασισμένη, είχε ΙΔΙΟΤΕΛΗ και ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΑ συμφέροντα.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;
ΠΟΣΑ ΝΑ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ;
ΘΛΙΨΗ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ & ΠΡΟΔΟΣΙΑ. ΑΥΤΑ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ.

Εμείς σαν αυτόνομη συλλογικότητα, σαν απλοί ανένταχτοι φοιτητές παραμένουμε ΑΝΟΙΧΤΟΙ σε όλους όσους θέλουν να συζητήσουν και να δράσουν, για το κοινό καλό και μακριά από συμφέροντα.

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ-ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ